هر بار که در سیاست خارجی ایران روزنهای برای گفتوگو و کاهش تنش باز میشود، همزمان صدای مخالفانی بلند میشود که نه فقط با محتوای مذاکرات، بلکه با اصل مذاکره مشکل دارند. این الگو، محدود به امروز نیست؛ از دوران مذاکرات هستهای و برجام تا گفتوگوهای اخیر، چهرهها تغییر کردهاند اما نوع مواجهه با مذاکرهکنندگان تقریباً ثابت مانده است.