غایبان غیر منتظره تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶

به گزارش ایلنا، اعلام فهرست نهایی تیم ملی، یک نکته مهم را بیش از هر چیز دیگری آشکار کرد؛ امیر قلعه‌نویی در انتخاب‌های نهایی خود، اعتماد را به آمادگی ترجیح داده است. نگاهی به اسامی خط‌خورده نشان می‌دهد بخش قابل توجهی از بازیکنانی که فصل موفقی را پشت سر گذاشته‌اند یا در اردوهای قبلی تیم ملی حضور داشته‌اند، در نهایت جایی در فهرست ۲۶ نفره پیدا نکرده‌اند.

در خط دفاعی، کنار گذاشتن محمدامین حزباوی و سامان فلاح بیش از هر تصمیم دیگری جلب توجه می‌کند. هر دو بازیکن در سال‌های اخیر به عنوان گزینه‌های آینده خط دفاعی تیم ملی معرفی می‌شدند اما در نهایت کادرفنی ترجیح داد از مدافعان باتجربه‌تر استفاده کند. تصمیمی که نشان می‌دهد در آستانه جام جهانی، ریسک‌پذیری در خط دفاع به حداقل رسیده است.

در خط میانی، ماجرا پیچیده‌تر است. محمدجواد حسین‌نژاد و هادی حبیبی‌نژاد از جمله بازیکنانی بودند که در فصل اخیر عملکرد قابل قبولی داشتند اما نتوانستند وارد فهرست نهایی شوند. مهم‌تر از آن، پرونده احمد نوراللهی است؛ بازیکنی که از نظر فنی همچنان یکی از باتجربه‌ترین هافبک‌های فوتبال ایران محسوب می‌شود اما همچنان بیرون از دایره انتخاب‌های سرمربی قرار دارد. غیبت نوراللهی بیش از آنکه یک تصمیم فنی تلقی شود، یادآور پرونده‌ای است که هنوز برای افکار عمومی بسته نشده است.

در فاز هجومی، انتقادها پررنگ‌تر می‌شود. علیرضا کوشکی، مهدی هاشم‌نژاد و محمدمهدی محبی از جمله بازیکنانی بودند که در فصل گذشته روند صعودی قابل توجهی داشتند اما این روند برای حضور در جام جهانی کافی تشخیص داده نشد. در مقابل، کادرفنی ترجیح داد به بازیکنانی اعتماد کند که سابقه بیشتری در تیم ملی دارند؛ حتی اگر از نظر آمادگی مسابقه‌ای، شرایط بهتری نسبت به رقبای خود نداشته باشند.

اما بزرگ‌ترین علامت سوال فهرست نهایی را باید در خط حمله جست‌وجو کرد. در شرایطی که اللهیار صیادمنش و کسری طاهری از فهرست کنار گذاشته شدند، حضور برخی چهره‌ها باعث شد بحث معیارهای انتخاب بیش از گذشته مطرح شود. به ویژه آنکه تعدادی از بازیکنان خط‌خورده در مسیر مقدماتی جام جهانی و اردوهای اخیر، جزو نفرات مورد اعتماد کادرفنی بودند اما در حساس‌ترین مقطع از فهرست خارج شدند.

فهرست نهایی تیم ملی یک پیام روشن دارد؛ قلعه‌نویی برای جام جهانی ۲۰۲۶ تصمیم گرفته کمترین میزان تغییر را در ساختار تیمش ایجاد کند. این استراتژی می‌تواند در کوتاه‌مدت به ثبات بیشتر منجر شود، اما همزمان این پرسش را به وجود آورده که آیا آمادگی روز بازیکنان در انتخاب‌های نهایی نقش تعیین‌کننده داشته یا تجربه و سابقه، وزن بیشتری در تصمیم‌گیری کادرفنی پیدا کرده است؟

پاسخ نهایی این سوال را نتایج جام جهانی مشخص خواهد کرد؛ اما تا پیش از آغاز مسابقات، فهرست غایبان تیم ملی به اندازه فهرست مسافران آمریکا مورد بحث خواهد بود.