اندیشیدن به جنبه‌های متعارض شهر

در نقاشی‌های مهدی چیت‌سازها، شهر نه پس‌زمینه است و نه سوژه، بلکه «وضعیت» است؛ وضعیتی معلق میان خاطره و فراموشی، سکونت و عبور، سنت و مدرنیته‌ای که هرگز به سرانجام نرسیده است. کوچه‌های او، با نور بی‌رحم نیمروز، سطوح فرسوده و فیگورهای کم‌اثر، بیش از آنکه دیده شوند، باید «خوانده» شوند؛