جهان در حال ورود به مرحله تازهای از رقابت اقتصادی و صنعتی است؛ مرحلهای که در آن، مفهوم قدرت اقتصادی دیگر صرفا با منابع سنتی انرژی تعریف نمیشود، بلکه توانایی کشورها در دسترسی، مدیریت و توسعه زنجیرههای تامین صنایع راهبردی، به یکی از مهمترین مؤلفههای قدرت ملی تبدیل شده است. در این چارچوب، «زنجیره ارزش» جایگزین «منبع خام» شده و کنترل بر حلقههای میانی و پیشین تولید، اهمیت بیشتری نسبت به مالکیت صرف منابع طبیعی یافته است.